BingölBurada.Com'a Hoşgeldiniz. "Arayıpta Bulamadığınız Ne Varsa" tıklayın öğrenin

KARA KALEM

KARA KALEM

Burasi benim sokagim. Kaldirim taslarini ezbere saydigim. Burasi benim sokagim, kimin nerde oturdugundan ziyade yüreginde hangi acilarin yer ettigini bildigim. “Anne” diye seslenen çocugu yüzümde tebessümle tanidigim. Burasi benim sokagim, çocuklugum, yalnizligim, kalabaligim. Kimi zaman kahkahamla çınlayan, kimi zaman yagmur altinda. Burasi benim sokagim. Camdan seslenen komsularim, fırından gelen taze ekmek kokusu, pazardan dönerken rastladigim arkadasim. Burasi benim sokagim, babamin gelisini arabanin sesinden tanidigim. Aksam yürüyüslerim, bir fincan kahvelerim, çocuk gülüslerim. Benim sokagim iste; hava kararmaya baslayinca adimlarimi istemsiz hizlandirdigim. Çünkü… sindirella degildik belki ama bizim de eve dönmek zorunda oldugumuz bir saat vardi çocuklugumuzda ‘akşam ezani’ Bu yüzden hep tedirgindi gün batimlari, hep telasli. Bu yüzden ‘güneş hic batmasin’ di en güzel istek. Çünkü oyunlar hep yarim kalirdi. Şimdi büyüdük. Büyüyünce yarim kalan oyunlarin yerini yarim kalan hayaller aliyormus. Ümitsizlik, batan günesten daha derin karanliklar birakiyormus ardinda. Ve büyüyünce aksamlar sokaga degil, insanin ruhuna çöküyormuş.

Burasi benim sokagim.
Burasi benim karanligim.


KARA KALEM

BU KONUYU SOSYAL MEDYA HESAPLARINDA PAYLAŞ
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ